Sengoku Dönemi – II

Oda Nobuhide

Oda Nobuhide‘nin savaşlarının çoğu Suruga‘daki Imagawa ve Mikawa‘daki Matsudaira klanlarına karşı verilmişti. Imagawa köklü ve bölgede sözü geçen bir klandı, Matsudaira ise Oda gibi küçük ve görece önemsiz bir aile olup büyük ölçüde Imagawa’nın kontrolü altındaydı. 1542 yılında Matsudaira tarafından desteklenen Imagawa ordusu, batısındaki Owari‘ye doğru ilerlerken Azukizaka‘da Nobuhide ve kardeşi Oda Nobumitsu ile çatışmaya girip yılında Oda ordusu tarafından mağlup edildi. Bu mağlubiyet üzerine taraf değiştirip Oda saflarına katılmak isteyen ve Matsudaira lideri Matsudaira Hirotada‘nın bir akrabası olan Matsudaira Tadamoto‘nun ihaneti ortaya çıkıp öldürüldü. Bu küçük karışıklıktan faydalanan Oda Nobuhide ise Mikawa’ya saldırdı. Bunun üzerine zor durumda kalan Matsudaira Hirotada, Suruga beyi Imagawa Yoshimoto‘dan destek istedi. Yoshimoto da güvence olarak Hirotada’nın 6 yaşındaki oğlu Matsudaira Takechiyo‘yu rehin olarak göndermesi karşılığında yardım edeceğini söyledi ve başka çaresi olmayan Hirotada oğlunu rehin yollamaya karar verdi. Ancak Takechiyo’yu Suruga’ya götüren konvoy yolda Oda askerleri tarafından saldırıya uğradı ve çocuğu kaçırıp Nobuhide’ye götürdüler. Elindeki bu fırsatı değerlendirmek isteyen Nobuhide, Hirotada’ya bir mektup yazdı ve oğlunun hayatı karşılığında Mikawa’yı kendisine teslim etmesini istedi. Hirotada bunun bir blöf olduğunu anladı ve Oda’nın isteğini kabul etmedi.

Matsudaira Takechiyo

Nobuhide gerçekten de uzun yıllar boyunca rehin tuttuğu Takechiyo’ya dokumadı. Öldüğünde de yerine en büyük oğlu Oda Nobuhiro geçti. Rakibinin ölüm haberini alan Imagawa Yoshimoto, amcası Taigen Sessai‘ya Nobuhiro’ya saldırma emrini verdi. Nobuhiro’nun içinde bulunduğu Anjō Kalesi‘ni kuşatan Sessai, Nobuhide’nin diğer oğlu Oda Nobunaga‘ya haber yolladı ve Matsudaira Takechiyo’yu Suruga’ya yollamasını, yoksa abisi Nobuhiro’yu seppuku yapmaya zorlayacağını söyledi. Çaresiz Nobunaga da söyleneni yaptı ve Takechiyo bunun üzerine Mikawa’ya geri döndü, oradan da en başında olması gerektiği gibi Suruga’ya rehin gönderildi. Orada kötü muameleye uğramadı ve Imagawa Yoshimoto’nun oğullarıyla birlikte samuraylık eğitimi aldı. 1555 yılında 13 yaşına basıp erkekliğe adım attığında ise (genpuku) Yoshimoto’nun adındaki -moto’yu alarak adını önce Matsudaira Motonobu sonra da Matsudaira Motoyasu şeklinde değiştirdi ve Imagawa’ya bağımlı olması şartıyla daimyō olarak Mikawa’ya dönmesine izin verildi. Öte yandan Oda Nobuhiro, Anjō’daki utanç dolu yenilgi üzerine Oda klanı içerisindeki saygınlığını hızla kaybetti ve yerine Nobunaga geçti.

Oda Nobunaga

Çocukluğunda “Owari’nin büyük aptalı” (owari no ōutsuke) lakabıyla anılan Oda Nobunaga değişik bir kişilikti. Babasının cenazesi sırasında eline geçen seremonik tütsüyü tapınağın sunağına fırlatarak benzeri görülmemiş bir saygısızlık örneği göstermesi; onun geleneklere, öğretilere, adetlere ve diğer bütün kurallara uymaya yönelik isteksizliğinin işaretini verir gibiydi. Öyle ki Nobunaga’nın bu davranışı üzerine hocası (kanshi) ve hizmetkarı olan Hirate Masahide‘nin özür mahiyetinde seppuku yapması gerekti. Bu yüzden aile büyükleri onun yerine daha yumuşak başlı ve iyi huylu erkek kardeşi Oda Nobuyuki‘ye yöneldiler. Ayrıca Nobuhide’nin yasal halefi Nobunaga olmasına rağmen, Oda klanı içerisindeki ayrılıklar yüzünden amcası Oda Nobutomo, henüz 17 yaşında olan Nobunaga’nın liderliğini kabul etmedi ve isyan çıkardı. Bunun üzerine Nobunaga, diğer amcası Oda Nobumitsu’yu ikna ederek kendi tarafına çekti ve 1555 yılında Nobutomo’yu Kiyosu Kalesi‘nde yenilgiye uğratarak öldürdü. Ertesi yıl 1556’da Nobunaga’nın abisi Oda Nobuhiro, 1557 yılında ise kardeşi Oda Nobuyuki, Nobunaga’ya karşı isyan etmiş olsalar da ikisi de başarılı olamadı ve 1558 yılına gelindiğinde, parçalanmış Oda klanı Nobunaga’nın altında birleşmişti.

Imagawa Yoshimoto

Aynı dönemde Owari’nin kuzey komşusu Mino‘da, Nobunaga’nın karısı Nōhime‘nin babası olan Saitō Dōsan isimli bir daimyō vardı. Nagaragawa Savaşı‘nda oğlu Saitō Yoshitatsu babasına isyan etmiş ve onu öldürerek klanın başına geçmişti. Kayınbiraderi Nobunaga’yı hiç sevmeyen Yoshitatsu, ilk iş olarak Mino’daki Oda kalelerini yıktırdı ve Oda ordularını dağıttı. Bu sırada Imagawa klanı, Owari ve vasalı Mikawa dışında civardaki küçük beylikleri ilhak etmiş, iyice zayıflamış olan Owari’nin kapısına dayanmıştı. Taigen Sessai’ın birkaç yıl önceki ani ölümü üzerine ordusu küçülen Imagawa Yoshimoto, Mikawa beyi Matsudaira Motoyasu’dan yardım istedi. Savaşa dahil olan Matsudaira kolay bir şekilde Oda’nın elindeki Terabe Kalesi ve Otaka Kalesi‘ni fethetti. Sonunda 1560 yılında Imagawa son bir hücum ile Owari’yi tamamen ele geçirmeye karar verdi. Buradan da Muromachi‘ye girerek shōgunluğu devirecekti. Böyle bir şeye en son 1508 yılında Ōuchi Yoshioki isimli daimyō kalkışmasına rağmen başarısız olmuş, gücü sadece dönemin shōgunu Ashikaga Yoshitane‘yi azletmeye yetmişti. Imagawa Yoshimoto, bu planı yürürlüğe koymak üzere 25 bin askerlik bir ordu kurarak oğlu Imagawa Ujizane‘yi vekaleten Suruga’nın başına getirip sefere çıktı. Bu seferden bir şekilde haberdar olan Oda Nobunaga, sadece 2 bin kişiden oluşan ordusunu, Imagawa ordusunun kamp yeri olan Dengaku vadisinin yakınındaki Zenshōji tapınağında konuşlandırdı. Imagawa askerlerinin keyfi yerindeydi, sayıca üstün olduklarını bildiklerinden daha kazanmadıkları zaferi içkiler ve şarkılar eşliğinde kutlamaya başlamışlardı. Bunu gören Nobunaga, zafer sarhoşluğundaki Imagawa kampına fırtınanın da yardımıyla gizli bir baskın düzenleyerek büyük bir zafere imza attı. Üstelik Imagawa’nın bertaraf edilmesiyle Matsudaira Motoyasu da klanını vasallıktan kurtarıp Mikawa’nın bağımsızlığını ilan etti. Dengaku vadisindeki köy olan Okehazama‘nın adıyla anılan bu zafer, Japon tarihinde gekokujō diye bilinen, “ayakların baş olması” olayının en önemli örneklerinden biriydi.

Reklamlar

Sengoku Dönemi – II” üzerine bir yorum

  1. Ve sanırım, Oda Nobunaga, 2.000 kişilik kuvvetiyle saldırmadan önce şu meşhur konuşmayı yapmış;
    “Şu anda bir cehennem çukurunun en dibinde gibiyiz. Düştüğümüz durum da tam bir facia, ve kaderimiz çok şaibeli… ama bence aslında bu, hayatta bir kez gelecek bir fırsat. Ve ben bunu kaçırmayı göze alamam. Gerçekten hayatınızı uzun ömürlü olmak için dua ederek mi geçirmek istiyorsunuz? biz ölmek için doğduk! kim benimle beraberse, yarın savaş alanına gelsin; ve kim benimle değilse, savaşı kazanmamı izlesin!”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s